Πλάκα με κάνεις. 7 λεπτά ρε μαλλλάκα, θα λέγαν στη Σαλονίκη. Ρε μαλλλάκα, εφτά λεπτά το κράταγε ο Σιδηρόπουλος. Κι έχασε κι ο Πάντελιτς την τελευταία ευκαιρία, κι αποφάσισε να το λήξει. Έχουμε και σπίτια, είπαμε, ακόμα και στο Άγιο Όρος οι ολονυχτία του Προφήτ Ηλία πάει μέχρι 1.00, 2.00, 3.00 τη νύχτα, μετά πέφτουν για ύπνο οι καλογέροι, την επόμενη έχει ψητό οψάριο με πατάτες, καλαμαράκια, και άσπρο κρασί. Και να πεις ότι οι καλογέροι αγαπούν τον Προφήτη λιγότερο από όσο ο Σιδηρό τον Ολυμπιακό; Ακόμα κι αυτός απηύδησε, α, στην ευχή, βρωμόπαιδα, εσάς, σήμερα, και την ΑΕΚ όλη ν' αποβάλω, γκολ δεν πετυχαίνετε. Αδικαιολόγητα τα καπνογόνα στο γήπεδο, κάποτε πρέπει να υπάρξει σοβαρός προβληματισμός γι' αυτές τις μαλακίες. Α, και κάτι άλλο. Ευτυχώς που ο Βαλδέρβε φόραγε κόκκινη γραβάτα κι ο Μανόλο μπλε. Γιατί αλλιώς ο Μπλάνκο ποιόν να ακούσει, ίδιοι είναι, ίδιο μήκος φαβορίτας, με αποστασιόμετρο, ίδιο μαλλί, ίδια κοστούμια, ίδια φάτσα. Σε μια φάση λέω, τι Διάολο θέλει ο Μανόλο να μιλάει με γάβρο παίκτη; Διάβασα στον Ξενάκη πως δεν καταλαβαίνει γιατί ο Μανόλο αλλάζει τον Σκόκο. Σε πρώτη ανάγνωση ούτε εγώ. Όντως, λίγο κουλή αλλαγή. Τέλος πάντων, ωραίο πράγμα, χτες κοιμήθηκα σαν άνθρωπος, σκέψου, μέχρι και τη δύναμη βρήκα να συνοδεύσω τη δικιά μου σε έκθεση Ζωγραφικής, τόσο ευδιάθετο μ' έκανε η νίκη.
Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010
7 λεπτά, ρε.
Πλάκα με κάνεις. 7 λεπτά ρε μαλλλάκα, θα λέγαν στη Σαλονίκη. Ρε μαλλλάκα, εφτά λεπτά το κράταγε ο Σιδηρόπουλος. Κι έχασε κι ο Πάντελιτς την τελευταία ευκαιρία, κι αποφάσισε να το λήξει. Έχουμε και σπίτια, είπαμε, ακόμα και στο Άγιο Όρος οι ολονυχτία του Προφήτ Ηλία πάει μέχρι 1.00, 2.00, 3.00 τη νύχτα, μετά πέφτουν για ύπνο οι καλογέροι, την επόμενη έχει ψητό οψάριο με πατάτες, καλαμαράκια, και άσπρο κρασί. Και να πεις ότι οι καλογέροι αγαπούν τον Προφήτη λιγότερο από όσο ο Σιδηρό τον Ολυμπιακό; Ακόμα κι αυτός απηύδησε, α, στην ευχή, βρωμόπαιδα, εσάς, σήμερα, και την ΑΕΚ όλη ν' αποβάλω, γκολ δεν πετυχαίνετε. Αδικαιολόγητα τα καπνογόνα στο γήπεδο, κάποτε πρέπει να υπάρξει σοβαρός προβληματισμός γι' αυτές τις μαλακίες. Α, και κάτι άλλο. Ευτυχώς που ο Βαλδέρβε φόραγε κόκκινη γραβάτα κι ο Μανόλο μπλε. Γιατί αλλιώς ο Μπλάνκο ποιόν να ακούσει, ίδιοι είναι, ίδιο μήκος φαβορίτας, με αποστασιόμετρο, ίδιο μαλλί, ίδια κοστούμια, ίδια φάτσα. Σε μια φάση λέω, τι Διάολο θέλει ο Μανόλο να μιλάει με γάβρο παίκτη; Διάβασα στον Ξενάκη πως δεν καταλαβαίνει γιατί ο Μανόλο αλλάζει τον Σκόκο. Σε πρώτη ανάγνωση ούτε εγώ. Όντως, λίγο κουλή αλλαγή. Τέλος πάντων, ωραίο πράγμα, χτες κοιμήθηκα σαν άνθρωπος, σκέψου, μέχρι και τη δύναμη βρήκα να συνοδεύσω τη δικιά μου σε έκθεση Ζωγραφικής, τόσο ευδιάθετο μ' έκανε η νίκη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
8 σχόλια:
θά ἔτρωγε κάμποσο κράξιμο ἐάν δέν κερδίζαμε, μέ τήν ἀλλαγή τοῦ σκόκκο ὁ χιμένεθ.
κατά τ'ἄλλα, ἄχ κωλοποδόσφαιρο, πόσο τό ἔχουμε ταιριάξει στό πετσί καί τόν νοῦ μας, πού μπορεῖ καί μᾶς φτιάχνει (ἤ χαλᾷ ἀναλόγως) τήν διάθεσή βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων. Θά τό ξεπεράσουμε ἄραγε ποτέ; Πολύ θά τό ἤθελα.
Για μένα το Ποδόσφαιρο είναι εκτόνωση, χαλάρωση, η καλύτερή μου παρηγοριά στα τεράστια προβλήματα καθημερινής επιβίωσης, έτσι είμαστε εμείς τα αγνά Πειραιωτόπουλα, μεγαλώσαμε με Μπάλα, πηγαίναμε νυχτερινό σχολείο, και δουλεύαμε στα ναυπηγεία μαζί με τον Πέτρο Μαντούβαλο. Τα υπόλοιπα δεν με νοιάζουν, δεν θέλω να ξεπεράσω τίποτα, Βαγγέλη, το βλέπω αρκετά χαβαλετζήδικα το θέμα.
ῥὲ Νικόλα νὰ σὲ ῥωτήσω κάτι;
Στὰ λεπτὰ τῆς καθυστέρησης, τὰ μπὼλ μπόυς, πετοῦσαν στὰ περιστέρια τὴν μπάλα γι'αυτὸ καὶ τὰ ἑπτὰ λεπτά;
Δεν ξέρω, Βαγγέλη, δεν υπάρχει εξήγηση. Ο Μαρινάκης σήμερα δήλωνε στους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού "μη δίνετε δικαιώματα στους απλήρωτους να γελάνε μαζί μας". Εγώ, πάντως, για να επανέλθω σ' αυτό που έθεσες, δεν είδα ballboys να πετούν την μπάλα στα περιστέρια. Και μια και τ' αναφέραμε, τα ball boys είναι πληρωμένα, ή απλήρωτα; Αυτά, και σε λίγη ώρα πάω να δω classico.
και μιας και ο λόγος για κλάσικο, να αφιερώσω στην Ρεάλ το "Πέντε μάγκες στον Περαία", το "Πέντε χρόνια δικασμένος" και το "Πέντε Έλληνες στον Άδη". Αν και ταιριάζει και το "Με σκόρπισες στους πέντε ανέμους", το οποίον όλιγον φλώρικον.
Χαίρετε, κύριοι και κυρίες, φίλοι και φίλες και μικρά παιδιά.
Ας τα να πάνε, μεγάλη πίκρα, από την άλλη, τέτοια Μπάλα που είδαμε από την Μπαρτσελόνα... Τι να πω. Είχαμε μείνει άναυδοι. Μπράβο τους. Ε, ρε, κατακαημένε Mourinho, τι σου' μέλλε να πάθεις. Μπακαλιάρε μου. Ωραίο ματσάκι, είχε και την aggression του, πέσανε και οι ψιλές, κόκκινη έπρεπε να φάει ο κλαψιάρης στο α' ημιχρόνιο, αλήθεια ο Özil έπαιξε; Δεν τον είδα. Άντε, πανηγυρίστε, το αξίζετε, ευλογημένοι.
Κύριε Γουδανάκη, χαίρομαι να διαβάζω το μπλογκ σας. Το ανακάλυψα εδώ και κάτι μέρες κι ενώ διαφωνώ σε αρκετά, ωστόσο μου αρέσει ο τρόπος που ξεδιπλώνετε τη σκέψη σας και ο επικοινωνιακός σας χαραχτήρας.
Ευχαριστώ για το κομπλιμέντο, κύριε, καλοσύνη σας.
Δημοσίευση σχολίου