Πότε γιορτάζω .

Και θα μου πεις, να γιορτάσεις. Γιόρτασα. So, what. Θ' αλλάξω χρόνο όποτε αποφασίσω. Θα μετανιώσω και θα συμφιλιωθώ όποτε το νιώσω. Με το ζόρι να νιώσω την αλλαγή του χρόνου. Τυπικότητες. Όπως και με τα γενέθλια, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να κάνω τον κλόουν μπροστά σε ένα τσούρμο που θα με παλαμοκροτάει -Χατζηχρήστος- και δεν μπορώ να θεωρήσω εγώ ποιά μέρα είναι σημαντική για τη ζωή μου. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για το Ζην, το οποίον χρωστάμε στους γονέους μας, αλλά για το Ευ Ζην, το οποίο κατακτάμε. Ρε μαλάκες, θ' αλλάξω όποτε θέλω χρόνο, γιατί η 31 Δεκεμβρίου μόνο κοινωνική υποχρέωση μου έφερε. Και διά αυτό πήρα την κυρία μου και την κάναμε σε ένα μέρος να γιορτάσουμε, χωρίς συγγενείς, φίλους -πόσους έχουμε- , ανοίξαμε ένα μπουκάλι Sekt, φάγαμε απλά σε κάποιο ιταλικό εστιατόριο, και την άλλη μέρα περπατήσαμε στην παραλία του -πανέμορφου- Schönberg, απολαύσαμε τη σούπα της γιαγιάς σ' ένα θεσπέσιο κτίριο το οποίο κάποτε ήταν σπίτι δύο οικογενειών - από ψαράδες. Κλείσαμε την υποτιθέμενη γιορτή με μια θέαση ταινίας, μάλιστα πολύ ωραίας. Η μόνη μαλακία, η μεταγλώττιση. Αυτό δεν μου απαγόρεψε να κλάψω σε μια σκηνή, και να γελάσω σε άλλη. Ποιά είναι, άλλου Παπά Βαγγέλιο. Θα γιορτάζουμε όποτε θέμε.